31 januari 2012

Erdogan jî weke Çaîllerê lîsteya karsazên kurd hazir kiriye.

Li gorî ku malpera ANF-ê dinivîse, di 26-ê mehê da li Stenbolê di bi navê ”qutkirina çavkaniyên fînasmana PKK-ê” da civinek bi dizî ji alî serokatiya Dahîreya li Dijî Terorê ya Emniyetê ve hatiye çaêkirin.

Bêyî emniyetë, sawcî hakim jî tevî civînê bûne. Ev jî nîşan dide ku hukûmet weke dema Çîllerê bi rastî jî dike li hemberî kurdên halxweş dest bi "terorê" û kuştinê bike.

Ji ber ku gava însan guh nedin "gef" û tehdîdan, wê demê dimîne zor, weke Çîlllerê kir, dibê kuştin têkeve dewrê.

Ev 30 sal in dewlet bi îdîaya şerê li dijî ”terorê” li hemberî kurdan şerekî mezin dimeşîne, ji bo şikandina serîhildana kurdan her riyê, her metodê bikar tîne lê kurd teslîm nabin.

Ji ber ku ev tevger ne ”teror” meror e, serîhildana miletekî ye, meseleyek, dîrokî, kulturî , sosyal e û netewî ye.

Ji ber ku mesele siyasiye, loma jî dibê ne bi terorê, bi gef û kuştinê, bi riyên siyasî were herlkirin.
Bi van gav û tedbîrên hukûmet dixe dewrê, derdikeve ortê ku hukûmeta AKP-ê naxwaze mesele kurd qebûl bike û wê, bi riyeke aştiyane û demokratîk çareser bike.

AKP dixwaze mesela kurd bi hin bertîlan, bi xapandinê û bi tedbîrên qanûnî, aborî û leşkerî hel bike, bifetisîne.
Ev rê şaş e û şaşiya wê jî hete nuha çend caran hatiye îspatkirin.

Çîllerê jî di salên 1990-î da lîsteyeke karsazên kurd derxist û bi sedan kurd da kuştin.
Lê mesela kurd dîsa neqediya.

Hestiyên wan kurdan wa ye li Diyarbekrê ji qerergeha JITEM-ê derdixin.
Piştî 20 salan ji bal Erdogan ve jî weke Cîllerê derxistina lîsteya karsazên kurd şaşiyeke pir mezin û riyeke pir xeter e.

Çîllerê jî wiha destpêkiribû, merheleya pêşî lîsteye, dû ra ewê gef û tehdît werin û dû ra jî bêguman ewê kuştin dest pê bikin.

Madem lîste hatiye derxistin ev îş ewê here bigihîje wir.
Hîn ku ne dereng e dibê hukûmet ji ser vê riya şaş vegere û riyeke aştiyane û siyasî bide ber xwe.
Dibê Erdogan jî bizanibe ku bi kuştinê ne kurd diqedin û ne jî mesele çareser dibe…


XXX
Li cîhanê hin merivên biaqil li ser serboriyên xwe û însanên din serên xwe gelkî êşan dine û fikrên xwe yên li ser vê mijarê gotine.
Li jêr, li ser tecrûbeyê min çend gotinên biaqil û xweş hilbijart. Ez hêvî dikim ku di van rojên ku hewecedariya kurdan bi dîrok, çîrok û serboriyên bav û kalên wan heye, van gotinan bixwînin û jê sûdekê bigrin.

-Hûn her tiştî wenda bikin jî tecrûbeyên we ji we r...a dimîne/Mcaulay
-Tecrûbeyên însa qezenc dikin, dişibin kincên bi pîvan hatibin çêkirn, kê qezenc kiribe tenê ji wî ra  dibe./Carlo Levî
-Tecrûbe berçavkeke, bi saya wan cara duyem em baştir dibînin./Îbsen
-Tecrûbe ne serboriyên meriv in, şopên serboriyan li pey xwe hîştiye./A. Huxley
-Tecrûbe mamosteyekî pir zalim e. Berê meriv îmtîhan dike, dû ra dersa xwe fêr dike. /Spuitems
-Tecrûbe mamosteyên herî baş in. Tenê mesrefên dibistanê hinekî zêdeye. Carlyle
-Tecrûbe navê ku her kes dide xetayên xwe ye./Oscar Wilde
 -Di dibistana tecrûbeyê da mesrefên perwerdeyê zêdye; lê belê dibistaneke din ya ku tiştina fêrî qêmaqilan dike tuneye. /J. Swift

30 januari 2012

Demokrasiya AKP-ê di warê zîndankirinê da baş bi pêş ketiye

Di sala 2002-an da gava AKP hat ser hukum hejmara girtiyan 59 hezar 428 kes bûye. Lê di van neh salên îktîdara hukûmeta AKP-ê da hejmara girtiyan ji sedî 114 zêde bûye, gihiştiye 127 hezar 831 kesan...

Di nava van girtiyan da 2 hezar 221 zarokên salên wan di nabêna 12-17 salî da ne.
Di xeberê da nayê gotin çiqasê girtiyan kurd û siyasî ne û çiqas jî tirk in. Lê ez wisa bawer dikim dikim ku ji sedî 90 girtiyan kurd ina.

Ji ber ku dewletê xwe daye benda kurdan, pûlis, leşker û cendirme, MIT wer li pey kurdan in û dadgeh jî weke dadgehên nazîzmê hema kurdan dxixin hundur û ceza dikin.

Yanî di demokrasiya AKP-ê da hejmara girtiyan kêm nebûye, belovacî wê ji sedî 114 zêde bûye.
Di dema cûnta Kenan Evren da jî hewqas girtî tunebûn.



XXX
Yaho di nava kurdan da neyarên PKK-ê çuqasî pir in. Meriv matmayî dimîne. Dema fersendê dibînin weke gurên har êrîşê dibin ser.

Di internetê da ez bala xwe didimê gava yek li ser PKK-ê derewekê, îdîayekê(belkî jî neyar be) davêje ortê, gelek kes bêyî ku bizanibe rast e ya derew e, weke qertelên ku xwe bavêjin ji ser beratê da, xwe davêjin ser xeberê û weke kesên wezîfedar û dilxwaz xeberê ji destên hev direvînin, belav dikin.

Tu dibêjî belkî bi pîskirin û reşkirina PKK-ê ewê kurk li wan bibe ya jî ewê Kurdistanê rizgar bikin…
Ji bo reşkirina PKK-ê dewleta tirk bi hezaran kadir û eleman girtine û salê bi milyaran pere dirjîne. Ji bo ku di medyayê da li hemberî PKK û BDP-ê şerê psîkolojîk bimeşînin.

 Lê hin kurdên me belaş û bi daxwaza xwe vî karî dikin…Bêyî ku bizanibin bi yekê ew zirarê didin gelê xwe.

Dema meriv hewqas kesên xêrnexwazê qewmê xwe dibîne meriv fêm dike ku ji bo çi heta nuha kurdan nikanîbûye zora dewleta tirk bibin.

Ji ber ku kurd ji neyar bêtir şerê hev dikin, hevûdu reş dikin û loma jî nikanin zora dijmin bibin.
Bi dîtina min ji dewleta tirk bêtir vê korfahmiya, xêrnexwaziya, dilreşiya û neyartiya di nabê kurdan da nehîştiye kurd zora dewletê bibin û bigihîjin azadiya xwe.

Kes xêra kesî naxwaze, kî şaşiyekê bike tavilê malikê lê dişewitînin, wî dixin birnê erdê.
Ma nuha jî heger kurdan dev ji alîkariya dewletê û hukûmeta AKP-ê berda, rayên xwe nedina AKP-ê, nebûna siyasetmedar, qorîcî, aqilmend, rêber, reîs û parlamenterên wan, dewleta tirk li Kurdistane têk têk diçû û kurdê biserketana.

Lê nakin, ji ber ku gelek kurd hîn jî weke kew, neyarê qewmê xwe ne…
Heger meriv bi rastî kurd be û xêra kurdan bixwaze dibê meriv tu carî neyartiya tu hêzeke kurd neke û nexwaze bişkê û dewlet zora wê bibe.

Ez ji bo hemû hêzên kurd wiha difikirim. Serok û siyaseta wan çuqasî ne li gora dilê min be jî ez tu carî naxwazim wan ji neyar ra bavêjim erdê…

Helbet dema hewce be dibê meriv her partiyê , her siyasetmedarî û serokî rexne bike, dîtin û fikrê xwe bibêje.

Lê ne ku bi çavê neyra lê binêre, gav û saetê weke propagandîstekî dewletê di eleyhê wî û wan da bipeyive.

Ez bi xwe vê dîtinê çewt û bi zirar dibînim.
Dibê em dev ji vê dîtina şaş berdin û bêtir netewî bifikirin, bêtir xêra hev bixwzin.


XXX
-Ji nifirên mezlûman bitirse,
wekîlê wan Heq e.
Yê ku heqiyê heq nizanibe
her ceza jê ra misteheq e… !


XXX
-Ez pir xebetîm ji bo ku bişkiftinên însan bidirûm. Lê biser neketim. Min fêm kir ku gava bişkiftin di şexsiyetê da be kêl nagire…

Dewsa Dr. Şivan zû bi zû nayê dagirtin

Min nuha di malpera Kurdînfo da xwend, hin hevalên me yên kevn(Mehmet Alî Ateş), par li Almanya li bajarê Kolnê 40 saliya şehadeta Dr. Şivan(Saît Kirmizitoprak)bibîr anîne.

Min heta nuha nebihîstibû, min nuh bihîst. Gelkî kêfxweş bûm.
Wek tê zanîn bûyera herdu Saîdan(Saîd Kirmizitoprak û Saît Elçî)di dîroka kurdan ya nêz da trajediyeke pir mezin e.

Herdu Saîd û du hevalên Dr. Şivan(Çeko û Brûsk)di sala 1971-ê da li başûrê Kurdistanê, di nava şoereşê da bi rengekî trajedîk hatin kuştin.

Ev cara pêşî ye, 40 sal piştî şehadeta Dr. Şivan, hin hevalên wî yên têkoşînê, dost, nas û hemşeriyên wî bi civîneke wiha vî serokê miletê kurd yê mezin bibîr tînin.
Bi vê bîranînê tiştekî pir baş û di cîda kirine, ez wan pîroz dikim.

Dr. Şivan, mirovekî zana, dûrbîn, cesûr, kurdperwerekî canfîda û şoreşgerekî bêhempa bû.
Heta nuha li bakurê Kurdistanê serokekî di çap, kapasîte û meznayiya wî da derneketiye.
Dr. Şivan merivekî pir û pir mezin û hêja bû.

Di dawiya salên 1960-î û destpêka 1970-î da li bakurê Kurdistanê li hemberî dewleta Tirk dana biryara şerê çekdarî ne karê her mêrî bû. Wê demê kesî newêrîbû bigota kurd.

Di sala1970-î da di civînên partiyê da axaftina bi kurdî na karê her kesî bû. Ji bo girtina biryareke wiha zanîn û kurdperweriyeke pir kûr lazim bû.

Di sala 1970-î da berdana tuxtoriyê û derketina serê çiyê na karê heso û husoyan e, ji bo girtina biryareke wiha, dil û baweriyeke bi qasî Çiyayê Agiriyê mezin û bilind lazim e.

Loma jî Dr. Şivan merivekî pir mezin bû, zû ji kîsê kurdan çû. Meriv ji bo Dr. Şivan çi bibêje, çuqasî pesnê wî bide hindik e.

Ji bo ku Dr. Şivan bi her aliyê xwe were naskirin dibê dîroknas li ser jiyan, xebat û fikrên wî lêkolînan bikin, wî bi gelê wî bidin nasîn.

Bi şehdadeta Dr. Şivan, miletê kurd lîder û serokekî pir mezin ku heta nuha dewsa wî tije nebûye wenda kir.

Û dewsa wî zû bi zû jî ewê tije nebe.
Ji nava milatan merivên wiha mezin her roj der nayên, ancax ji 100, 200 salî carê kesên wiha mezin dertên.

Ez wisa bawer dikim ku heger Dr. Şivan bi wî rengê trajîk wiha zû jiyana xwe wenda nekira Kurdistan nuha çê bûbû û kurd jî gihîştibûn azadiya xwe.

Heger Dr. Şivan şehîd neketa ne Abdulah Ocalan derdiket û ne jî PKK çêdibû. Ji ber ku ewê valahî nema, şerê çekdarî ewê ji zûda dest pêkiribûya.

Gelê kurd ewê xwedî serokekî mezin û bêqusûr bûya.
Ez bi vê minasebetê herdu şehîdên kurd û Kurdistanê Dr. Şivan û Saît Elçî û hevalên bi wan ra şehîd ketin(Çeko û Burûsk)bi giramî bibîr tînim. Bira gorra wan buhûşt be…

29 januari 2012

Gelî kurdan werin em dilê neyar bi xwe şa nekin !

Ev demeke di nabêna Kemal Burkay û PKK-ê da minaqeşeyeke pir nexweş ya li dijî berjewwendiyên miletê kurd dom dike.

Di vê dema ku hewcedariya kurdan ji herdemê bêtir bi dostî û hevkariyê heye, meşandina minaqeşeyeke wiha bêmane zirareke pir mezin dide tevgera kurd ya netewî û kêfa neyarê me tîne. Dijmin hewil dide ku vê minaqeşeyê gurtir û kûrtir bike.

Di berdewamiya vê minaqeşeyê da bêyî zirara kurdan tu tiştekî din tuneye. Her kurdê welatparêz dibê li dijî vî şerê malkambax û malwêran derkeve.

Ev minaqeşe weke dema Şerê Cîhanê yê Yekem tifaqa kuran xera dike, kurdan ji ber hev da dixîne û destê dewleta tirk xurt dike.

Him siyasetmedarekî weke Burkay xwedî tecrûbe û him jî PKK dibê vê nêta hukûmeta AKP-ê ya xerab û qelskirina kurdan bibînin û dev ji vê minaqeşeya malkambax berdin.

Medya tirk bi zanetî û bi hostiyeke mezin gotin û beyanên li dijî PKK-ê ji devê Burkay girtin û ev ”şer” dan destpêkirin.

Medya tirk çiqasî li dijî Ocalan û PKK-ê ye, hewqasî li dijî Burkay û fikrên wî ye jî.
Şelafiya hukûmet ji Burkay ra dike ji ber xayintiyeê ye, dixwaze di şerê psîkolojîk yê li hemberî PKK-ê da hin kurdan jî îstîsmar bike.

Ji bo ku kurdan bera hev bidin hin rojnamevanên prowaktor dixwazin her roj beyanekê ji vir û yekê ji wir, vê meselê bidin minaqeşekirin.

Heger kurd zane û jîr bûna dibê nehatana lîstika vê medya xayin û prowakator.
Ez dixwazim di vî warî da Mesûd Barzanî û Kemal Burkay miqayese bikim.

Wek têzanîn di nabêna PKK-ê û PDK-ê da jî di sala 1992-an şer dest pê kir û çend salan ajot. Di vî şerê birakujiyê da ji herdu aliyan jî ne yek û dudu û sisê, bi sedan kurd hatin kuştin.

Demakê PKK-ê ”Cumhûriyeta Zapê” ava kir û xwest PDK-ê û heta YNK-ê jî tasfiye bike û li başûr hukûmeta xwe deyne.

Di vî şerê birakujiyê da him hevûdu pir êşandin û him jî tiştên pir giran ji hev ra gotin.
Ji xwe berî wê jî Ocalan û PKK di warê îdeolojîk da pir li dijî PDK-ê bû. Ocalan û serokên PKK-ê gelek tiştên giran ji malbata Barzanî û ji Mesûd Barzanî bi xwe ra gotine.

Û hîn jî hin çepên tirk û elewiyên kemalîst carnan êrîşên pir ne xweş dibin ser PDK-ê û Mesûd Barzanî û wî bi hevalbendiya ”emperyalîzmê” û nizim çi û çi sûcdar dikin.

Ev jî ne bes e, hebûna PKK-ê li Qendîlê û li başûr jî ji hukûmeta Kurdistanê ra gelşê peyda dike.
Lê li gel vê jî Mesûd Barzanî, Talabanî û kurdên başûr tu carî êrîşê nabin ser Ocalan û PKK-ê, nabêjin Ocalan merivê dewletê ye û PKK-e jî partiyeke dewleta tirk e.

Heta ji wan tê Ocalan û PKK-ê li hemberî Emerîka, hukûmeta merkezî a Bexdayê û Tirkiyê diparêzin û tim û tim ji tirkan ra dibêjin dev ji şer berdin, bi PKK-ê rûnin û vê meselê bi riyeke aştî hel bikin.
Ez bawer dikim ku Mesûd Barzanî jî bi qasî Burkay kêfa wî ji Ocalan ra nayê.

Lê ji ber ku ew ji Ocalan hez nake PKK-ê û tevgera miletê kurd nake qurbana vî hestê xwe.
Ji ber ku Ocalan û PKK-ê berê hin hevalên wî kuştine, gotinên giran ji wî û malbata wî ra kirine dijminatiya xwe nadomîne.

Çimkî Mesûd Barzanî û Talabanî ji hestên xwe, ji dijayetiyên xwe yên şexsî û parîtiyê bêtir li berjewendiyên miletê kurd difikirin, loma jî li PKK-ê xwedî derdikvin, êrîşê nabin ser, loma jî tu carî heqaretê, gotineke nexweş ji Ocalan û PKK-ê ra nakin.

Kurdên başûr dibêjin hêza PKK-ê ji bo miletê kurd fersenedeke pir mezin e, dibê ev potansiyel û hêz heba û belav nebe, dibê kurd miheqeq bi vê hêzê mafekî netewî bidest xin.

Loma jî ne Mesûd Barzanî, ne Talabanî û ne jî serok û mesûlekî PDK-ê û YNK-ê tu carî êrîşê nabin ser Ocalan û PKK-ê.
Çimkî kurdên başûr ji tecrûbeyên xwe dizanin ku berberî, neyartî û şerê nabêna kurdan malwêranîye, loma jî Mesûd Barzanî û Celal Talabanî son xwarin ku careke din şerê hev nekin. Heger ne siyaseta dostanî û tifaqê bûya îro li başûr kurd nedibûn xwediyê vê desthilata nuha.
Yanî di tifaqê da tim kara kurdan heye.
Kurdên başûr wiha difikirin ne ku ji Ocalan û PKK-ê zêde hez dikin, na, ji ber ku ew milî difikirin loma, ji ber ku ew menfeeta gel esas digrin loma dijminatiya Ocalan û PKK-ê nakin.
Çimkî serokên başûr dizanin di dijminatiya PKK-ê da tu kara miletê kurd tuneye, tenê zirar tê heye û loma jî dixwazin ev hêz qels nebe û dijmin zora wê nebe.

Dibê her siyasetmedar û serokê kurd wiah bifikire û siayseteke li gorî vê perspektîfê bimeşîne.
Lê birêz Burkay û Guçlu ji bo ku PKK belav bibe, çi ji destê wan tê dikin, diçin li meclîsê li Ocalan û li PKK-ê gilî dikin.

Ji ber ku ne ew xwediyê dîtin û siyaseteke netewîne loma wiha dikin. Heger ew jî weke Mesûd Barzanî û Talabanî bifikiriyana wan ê hewqasî neyartiya Ocalan û PKK-ê nekirana.

Esas ne ew birêz Burka û Guçlu tenê, piraniya kurdên bakur yên ne bi PKK-ê ra wiha difikirin. Ji ber ku di siaysetê xeşîm in, ji ber ku kîn û îhtîrasên xwe yên şexsî ji berjewendiyên miletê kurd girîngtir dibînin loma…

Hema em ferz bikin ku ”Ocalan berê merivê dewletê bû û PKK jî dewletê ava kir”.
Lê nuha ne wiha ye, nuha PKK tevgereke netewî ye, ji bo bidestxistana mafên kurdan hêz û îmkaneke pir mezin e.

Ma ne weke kurd dibê meriv li vê hêzê xwedî derkeve, li hemberî dewletê biparêze.
Çimkî PKK ne hêzeke xerîb e, ew jî kurd in, ew jî zarokên me, bira, pisma û merivên me ne.
Ji bo çi emê bixwazin neyar van birayên me bigrin, bikujin û têxin hevsan?
Ma PKK belav bibe ewê kara kurdan çi be?

PKK belav bibe ne mimkûn e ku careke din kurd bikanibin hêzeke din wiha xurt bînin meydanê.
Ji ber ku dijmin bi viya dizane loma jî hemû hêz û îmkanên xwe xistine ortê ji bo ku PKK-ê tasfiye bikin.

Bi dîtina min ancax PKK ji heq vê dewleta zalim û ceberût derkve, bêyî PKK-ê kes nikane bi vê dewletê.

Heger kurd îro bi vê hêza mezin mafekî ji dewleta tirk nestînin, sibe, dema ev hêz nema nikanin zirnîqekî jî jê bigrin.

Îbrahîm Guçlu êdî ji adetê derxistiye, wisa xuyaye ku ne merivekî biaqilê e, lê rîsipeyekî weke Burkay dibê bi çavê ewladê xwe li vê tevgerê binêre, lê xwedî derkve û biparêze. Hêviya hemû kurdan ew e ku ew vê bînfirehî û xweşbîniye û kamiliyê nîşan bide.

Dema PKK-ê şaşî û nelirêtiyek kir dibê weke rîsipeyekî di bin ra şîretan li wan bike, bibêje ev ne rast e, wiha nekin.

Ev şer ne li menfaeta kurda ye, dibê herdu serî jî viya bibînin û tavilê vê minaqeşeyê rawestînin û destê biratiyê û dostiyê dirêj hevûdu bikin…

Dibê Burkay jî weke Mesûd Barzanî, Talabanî û serokên başûr li PKK-ê xwedî derkeve, bi çavê tevgereke netewî ya miletê kurd lê binêre û nehêle hukûmeta AKP-ê ji şerê kurdan sûdê werbigre.

Kurmê darê ne yek e...

Serokkomarê berê yê Tirkiyê Suleyman Demîrel gotiye, piştî komkujiya 2-ê temûza 1993-an ji bo ku elewî ji dewletê dûr nekevin û nêzî kurdan nebin wî wezîfeya topkirina elewiyan da Îzzettîn Dogan û danîna ”Weqfa Cemê” jî ji bo vê armancê hate danîn.

Yanî serokatiya Îzzettîn Dogan ne tasaduf bûye, dewletê ew derxistiye pêş. Mêrik ji serokê dewleta tirk wezîfeya sîxuriyê girtiye û di çarçeweya vê wezîfeya xwe da di nava elewiyan da xebitiye û bûye pîr û serokê wan.

Dibê hemû kurd baş bizanibin ku Îzzettîn Dogan merivekî pir xayin, pir tahlûke û pir neyarê miletê kur e.

Lê ji xwe ev yek êdî ne îdîa, wa ye diyar bû ku mêrik sîxurekî dewletê yê gelkî girîng e…
Heta ku sîxurên wiha serok, rêber û pîrên elewiyan bin, elewî ji dewletê û kemalîzmê qut nabin.


XXX
Tirkiyê di zulmê, zorê û binpêkirna mafên mirovan da li cîhanê dîsa rekor şikand û bû welatê yekem.
Ji bo vê yekemiya Tirkiyê ez hukûmeta AKP-ê, lê bi taybetî jî serokwezîr Erdogan pîroz dikim. Xuya dibe ku hukûmet ji bo azadiyan û pêşketina mafê mirovan baş xebitiye.(!)

Heger baş nexebitiya di îhlalkirina mafên mirovan da li cîhanê nedibû welatê yekem…
Dadgeha Mafên Mirovan ya Ewrûpayê(DMME), diyar kir ku di sala 2011-an da di warê binpêkirina mafên mirovan da welatên cîhanê yê herî zêde mehkûm bûye Tirkiye ye…

Li gorî rapora Dadgeha Mafên Mirovan ya Ewropayê, li cîhanê herî zêde li Tirkiyê huqûq û mafên mirovan hatiye binpêkirn û loma jî herî zêde Tirkiye hatiye mahkûmkiririn.

Serokê DMME-ê Nicolas Bratza, di civîna çapemeniyê da got, di nava 159 dozan da herî zêde Tirkiyê Peymana Mafên Mirovan ya Ewropa binpê kiriye û ji ber van kirinên xwe di dadgehê da hatiye mahkûmkirin.

Ji bîr nekin ku kesên mafên wan hatine binpêkirin tenê kurd in, ne hinekên din in. Ev gelkî girîng e.
Ji ber ku dewlet li hemberî kurdan dîsa vegeriya ser siyaseta xwe ya berê; teror, girtin û kuştinê…

Lê kurdên hevalbernd û dilsozên AKP-ê dîsa jî ji Erdogan û ji hukûmeta wî pir û pir memnûn in…
Memnûn in ji ber ku hukûmet nuha dest nade wan, hewcedariya hukûmetê nuha bi pişgiriya wan heye, lê rojekê ewê dor were wan jî....


XXX
Birayê Şeref Yalçin, di nivîsa xwe ya Kurdînfoyê ya li ser girîngiya tifaqa kurdan da gotineke gorbihuştê Dr. Qasimlo dubare kiriye. Dr. Qasemlo Şîreteke pir girîng li gurdan kiriye, gotiye:
”Dost hertim dost e, carnan çewtiyan bike jî; dijmin hertim dijmin e, carnan rast bike jî.


XXX
MAZLUM-DER-ê rapora xwe ya binpêkirina mafên mirovan ya sala 2011-an eşkere kir.
Di raporê da tê diyarkirin ku hukûmeta AKP-ê ji bo çareseriya pirsa kurd ne riya aştiyê, riya şîdetê hilbijartiye.

Di raporê da dîsa bi reqem tê eşkerekirin ku di sala 2011-an da 34 hezar û 947 kes hatin binçavkirin û 158 bûyerên failnediyar jî pêk hatine. Yanî qatil û failên wan nehatine girtin…

Di salekê da binçavkirina 35 hezar însan dibê ji dema cûnta faşîst ya 1980-î jî zêdetir be.
Ev reqem bi serê xwe nîşan dide ku hukûmeta AKP-ê li hemberî BDP-ê û kurdan teroreke çuqasî mezin meşandiye.


XXX
Aqilmendê AKP-ê Fehmî Koru gotiye, "BDP biguhere Tirkiye ewê rehet bike."
Ne BDP, AKP biguhere, xwe biguherîne, dev ji terorê, girtinê û kuştina kurdan berde, mafê kurdan bide Tirkiye ewê rehet bike.

Tu dibêjî qey BDP her roj davêje ser malên kurdan û rojê 40-50 kesî digre bin çavan.
Tu dibêjî qey BDP her roj çiyayên Kurdistanê bombebaran dike û rojê çend keç û xortên kurd dikuje.
Tu dibêjî qey BDP mafê kurdan nade, hebûna wan nas nake, zimanê wan, ala wan qexe kiriye, navê welatê wan qedexe kiriye, nahêle partiyên kurd ava bibin.
Însan ancax hewqasî dikane bêûjdan bibe...

Heger bi guhertinê qest "teslîmbûne" ew tiştekî din e, lê heger qest çareseriya mesela kurd e, wê demê ji PKK-ê û BDP-ê bêtir dibê hukûmeta AKP-ê biguhere, yanî mafê kurdan bide...


XXX
Ez pir xebetîm ji bo ku bişkiftinên însan bidirûm. Lê biser neketim. Min fêm kir ku gava bişkiftin di şexsiyetê da be kêl nagire…

28 januari 2012

Alîkarê serokwezîr Arinç li Diyarbekrê li têleke din xist...

Alîkarê serokwezîr Bulent Arinç, gava çendakî berê li meclîsê got, "Emê nasnameya kurd qebûl bikin û hemû mafên kurdan yên qanûnî bidin”, mebûsên BDP-ê jê ra li çepikan xistin.

Van gotinên Arinç, hêviyek da gelek kurdên din jî, gelek kesî girîngiyeke mezin da vê axaftina Arinç û wisa hêvê kir ku ev yek bibe destpêka çareserkirina mesela kurd.

Lê do li Amedê eynî Bulent Arinçî, îcar li têleke din xist û got, gotinên min yên li meclîsê nayê maneya qebûlkirina perwerdeya bi zimanê kurdî.

Arinç got, ”derbarê perwerdeya zimanê zikmakî da tu projeyeke wan tuneye. ”
Arinç, li Diyarbekrê li ser pirsên rojnamevanan yên li ser perwerdeya bi zimanê kurdî wiha peyivî:

”Derbarê perwerdeya zimanê zikmakî da tu projeyeke me tuneye. Perwerdeya zimanê zikmakî ne temamê axaftina min a meclîsê ye. Hûn jî dizanin ku perwerdeya bi zimanê zikmakî meseleyeke bi minaqeşeye. Perwerdeya bi zimanê zikmakî, perwerdeya dersên hilbijare vana hemû dikane bên peyivîn. Ancax ji ber hin sebebên diyar ez bawer dikim ku mesela perwerdeyê ewê nuha ne mimkûn be. Hûn jî viya baş dizanin. Ne rast e ku hûn axaftina min a meclîsê bi viya ve girê bidin. Ji axaftina min ya meclîsê maneya perwerdeya zimanê zikmakî derxistin ne tiştekî rast e.”

Weke tê dîtin Arinç dibêje tu nêteke wan ya qebûlkirina perwerdeya kurdî tuneye. Û dibêje ji xwe di wê axaftinê da jî wî tiştekî wiha negotiye û loma jî ne rast e ku meriv netîceyeke wiha ji wê axaftina wî derxe.


Ev gotinên Arinç, nîşan dike ku nêta AKP-ê tuneye nasnameya kurd û mafê perwerdeya bi kurdî têxe qanûna esasî.

Yanî dixwazin weke nuha bi demagojiyê û bi hin sozên devikî kurdan bixapînin û meselê heta hilbijartinên 2014-an îdare bikin.

Bi gotineke din, tu nêteke AKP-ê ya naskirina nasnameya kurd û perwerdeya bi kurdî tune. Arinç di axaftina xwe da gotiye, ji xwe wa ye wan hebûna kurdan qebûl kiriye, TRT6 vekirine. Ma hîn jî kurd çi dixwazin?

Roj TV vebû lê min dîsa zirar kir

Çend roj berê gava weşana Roj TV-ê bi zextên Emerîka û Tirkiyê bi rengekî zorba hat birîn, min got heta ku Roj TV venebe ez jî hew li telewîzyonên tirkan(TRT6 û Dunya TV jî di nav da)temaşe dikim..

Elhemdulah, bi xêra kurdên xebatkar û bi xîret û hin dostên kurdan, Roj TV wa ye ji do da ye di ser peyka Intelsatê ra dest bi weşanê kiriye.

Loma min nuha cara pêşî kanalên tirkan vekir û hema wiha di ser ra bala xwe da çend kanalan.
Heta nuha min tu kanaleke tirk venekiribû.

Xanima min Hêvî carnan li hin programên TRT6-ê, bi taybetî jî li ”Cîran Cîranê” temaşe dike, mala wê ava, wê jî şêla min rast dît û weke min dev ji temaşekirina TRT6-ê berda…

Lê ji şansê min ra Roj TV-ê na ji ciyê berê, ji peykeke nuh dest bi weşanê kir û ev jî ji bo min bû problem. Ji ber ku di peyka nuh da frekansên wê hatine guhertin...
Li gorî vê, dibê ez jî cî û frekansên telewîzyona xwe biguherim.
Û ez wê jî nizanim.

Yanî ji bo ku ez bikanibim ji nuh ve li Roj TV-ê temaşe bikim, dibê ez hosteyekî bînim û pêşeke pere bidimê, ji bo ku ji min ra çêke.

Ji xwe çendakî berê min yek anî, 100 Euro ji min girt, dibê ez cardin yekî bînim û dîsa hewqas pere bidimê...

Hûn rastiyê dixwazin programên kurdî û hin minaqeşeyên girîng ne tê da ez pir zêde li Roj TV-ê temaşe nakim. Zêde wexta min tuneye li leqleqa tirkî ya bêmane temaşe bikim.

Lê li gel vê jî, ez ji programên wan hez bikim ya hez nekim, weke kurdekî ez li ser xwe ferz dibînim ku hemû kanalên kurdan dibê li mala min hebin.

Ji bo min ev meseleyeke moralî, exlaqî û wezîfeyeke netewî ye.
Dibê zarokên min pir hindik aşînayî medya kurd bibin û bibînin ku dê û bavê wan li kanalên kurdan temaşe dikin.

Neyse, ex vegerim ser mesela xwe.

Hukûmeta AKP-ê bi girtina Roj TV-ê bêguman zul li hemû kurdan kir, dilê hemû kurdan reş kir, lê li gorî gelek kurdên din, zirareke ekstra gihînda min.

Ji bo vê zirarê, dibê ez jî heyfa xwe ji vê dewlet û hukûmeta zalim bigrim.
Ji bo ku ez heyfa xwe bigrim, dibê ez hîn zêde binivîsînim û hinekî din dilê xwe rehet bikim.

Bes ev ne cara pêşîye ku wiha dibe, hercara ku telewîzyonên kurdan cî û frakansên weşanên xwe diguherînin eynî tişt tê serê min. Berê, dema Mamoste cîranê min bû, wî dihat ji min ra çêdikir, nuha ew jî tuneye. Loma jî çêkirin tim li ser min bi buhayekî rûdine…

Qey ev jî lotoya min e…
De tişt nabe, bira pere bi qurbana telewîzyonên kurdan be. Bira li ber çavên neyaran ew tim hebin, bira zirarê bigihînin min..

26 januari 2012

Dibê em dev ji neyartiya hev berdin

Rewşeke pir seyr li ortê heye.
Dema Kemal Burkay, Îbrahîm Guçlu ya jî yekî din dibêje ”dewleta tirk PKK ava kiriye û Abdulah Ocalan merivê dewleta kûr û Eregenekonê ye, Ergenekon naxwaze şerê çekdarî raweste” û gelek heqaret û îthamên wih û yên ji van girantir li PKK-ê, KCK-ê û Ocalan tên girtin dibêjin ev rexneye, însan fikrên xwe dibêjin, dibê meriv neqehere…

Lê gava PKK û KCK bersîvê dide van kesan, gava ew ji wan ra dibêjin, ”esas hûn ajanên dewletê ne”, ev dibe êrîşkarî û tehdît.

Muhsîn Kizalkaya bêyî ku qala gotinên Guçlu û Burkay bike, hela wan ji PKK û Ocalan ra çi gotine, tenê gotinên Karayilan rexne dike û dibêje, ji ber ku çekên Burkay tuneye loma PKK jê natirse û wî tehdîd dike…

Ev rexeneyek ne rast e, dibê meriv ji herdu aliyan ra jî bibêje, bi hawakî medenî hevûdu rexne bikin, lê hevûdu bi ajantiyê û bêşereftiyê îtham nekin.

Ma heger Guçlu û Burkay eynî tişt ji Kizilkaya ra bigotana, gelo Kizilkaya ewê çi bigota û bersîveke çawa bida wan?

PKK-ê buguman gelek şaşî kirine, li hemberî hevalên xwe û li hemberî hêzên din şîdet bikar aniye, kurdên welatparêz kuştine. Ev rast e û dibê dema ciyê wê hat meriv li ser raweste û rexne bike.

Lê platform û ciyê vê minaqeşe û giliyê vê meselê ne dewleta tirk e, ne medya tirk e. Dibê meriv viya bibîne…

Dewlet û medya tirk naxwaze kurd nêzî hev bibin, her nêzbûn û tifaqeke nabêna hêzên kurd da dewletê û medyayê nerehet dike.

Loma jî nuha weke ku ji xwe ra xezîneyek dîtibin gav û saetê Burkay li dijî PKK-ê û Ocalan didin peyivandin û bi vê riyê agirê fîtene û fêsadiyê gur dikin.
Dibê em kurdên başûr ji xwe bikin numûme, wan jî bi salan bi hev ra dijminatî kir, û bi sedan însan ji hev kuştin. Lê dawiya dawî dîtin ku ev ne tu rê ye, loma jî dev ji neyartiya hev berdan û destên xwe dan hev û li hemberî dijmin bûn yek.

Bi xêra wê tifaqê biser ketin û bûn xwedî statuyeke siyasî. Ne ew tifaq ba, ne Emerîka û ne jî cîhanê alîkariya wan dikir.

Dibê em jî wisa bikin, dawiya dijminatiyê nayê, em mecbûr in li hev bikin, wan mesleyên gelek nexweş û bi êş li dû xwe bihêlin.

Dibê Burkay, Guçlu, Kizalkaya û kesên din jî wiha bifikirin, dibê hay ji fêsadiya tirkan hebin û bi gotinên xwe tifaqa kurdan xera nekin û kêfa dijmin neynin.

Ji dêlî minaqeşekirina van meselan, dibê Burkay weke rîsipyekî kurdan, weke siyasetmedarekî xwedî tecrûbe hêzên kurd topî ser bike, daxwzên kurda yên netewî gav û saetê bîne rojevê û bi bîra hukûmetê xe.

Ne ku her mijara wî PKK be.
Baş e ji vê hukûmetê ji bo kurdan çi dixwaze, dibê di telewîzyona da wê minaqeşe bike. Mesela PKK-ê û Ocalan me fêm kir….

Di hilbijartinên par da hevkarî û tifaqa di nabêna partî û hêzên kurdan da hekûmeta AKP-ê û medya tirk pir nerehet kir.

Lê bi vegera Kemal Burkay ya Tirkiyê ra medya tirk ji bo kûrkirina fêsadiya xwe îmkan û mijareke başa bi dest xist.

Ji roja ku Burkay vegeriyaye Tirkiyê û virda ye ji du sê rojan carê ya ewê herin mîkrofonê bidin ber devê Burkay ya jî wî dawetî telewîzyonekê bikin û dû ra jî derbarê PKK-ê û Abdulah Ocalan da ji nerindî û xayinî hin pirsên prowaktîf jê bikin.

Û ew jî weke ku mecbûr be bersîva her pirsê bide, nermik nermik dest bi çîroka ”Dewletê PKK ava kir û Ocalan jî merivê dewletê ye. Ez tim viya dibêjim. Dema li Suriyê bû merivê Sûriyê bû, nuha dîsa bûye merivê dewleta kûr û Ergenekonê.”

Û nizanim çi û çi.
Yanî plaq her eynî plaq e…

Heger Burkay jîr bûya bêguman dikanîbû nehata lîstika medya xayin û qoz û îmkanên fêsadî û geleciyê neda destê wan.

Lê çi heyf ku Burkay wiha nake, ji roja pêşî da ye ketiye xafika medya tirk ya nîjadperest û neyarê miletê kurd û li gor daxwazên wan tevdigere.

Herkes dizane ku çapemenî û medya tirk li hemberî kurdan weke şûbeyek MIT-ê dixebitin, dixwazin di şerê li dijî PKK-ê da pirştgiriyê bidin dewleta xwe.

Û piştgiriya herî baş jî bi riya fêsadiya di nabêna hêzên kurdan da dibe.
Çavên xwe digerînin, li ku derê muxalif û neyarekî PKK-ê û Ocalan hebe, diherin mikrofonê didin ber dev û li ser PKK-ê û Ocalan pirsên fêsadiyê jê dikin.

Û yên me jî Xwedê heye, qet texsîr nakin, dest pê dikin û didin ser pişta PKK-ê Ocalan, gotinên nemayî ji wan ra dikin, PKK-ê dikin partiya dewleta tirk û Ocalan jî dikin merivê gelek dewletan. Birêvebir û serokên PKK-ê û KCK-ê yên din jî heryekî dikin piyonên dewletekê.
Ev him ne rast e û him jî neheqî ye.

Dibê kurdên li dijî PKK-ê de vji vê siyasetê berdin, îro ne toja bihevketinê, şer û pevçûnê ye. Îro toja hevkariyê ye. Çêkirina qanûna esasî ya nû nêz dibe, dibê kurd li ser hev bin û bi hev ra daxwazên miletê xwe pêşkêşî dewlet û hukûmeta AKP-ê bikin.

Bi vê siyaseta Burkay ya nuha tifaqa di nabêna BDP-ê û Hak-Parê da heye ewê jî xera bibe. Heyf e, dibê Burkay nebe sebebê vê yekê.

Hêza ku PKK-ê aniye meydanê pir mezin e, dibê kurd bi vê hêzê mafekî netewî bidest xin. Ev hêz ya me hemûyan e, heger zanibin ya Burkay û Guçlu ye jî…

Medya tirk weke gur ji mij û dûmanê hez dike

Gur ji min û dûmanê, medya tirk fêsadî û geleciya nabêna kurdan hez dike...
Ev demeke kêf kêfa medya tirk e, geh bi beyanên Burkay, geh bi yên Îbrahîm Guclu mêrikan kurdan baş bera hev didin.

Rojekê beyaneke Burkay, roja din beyanek Guçlu belav dikin û bi vê riyê jî dijaytiyên nabêna kurdan geş dikin.

Roja din îcar jî PKK bersîvê dide wan û bi hawî şerê nabêna kurdan geş dibe û mêrikan jî kêfa xwe diqewitînin.

Maşelah Burkay û Guçlu jî camêran qet texsîr nakin, medya neyar ji wan çi dixwaze ew jî wan daxwazên wan bi zêdayî bicî tînin.

Tu dibêjî qey mecbûr in di heqê PKK-ê û Ocalan da çi difikirin her roj di telewîzyon û rojnameyên tirkan da bibêjin.

Qet nafikirin, nabêjin yaho vana çim ne meseleyeke din, lê diherin û tên tim eynî meselê ji me dipirsin?

Û ew jî neqaratên 30 sal berê, efendim dewletê PKK ava kir û Ocalan jî merivê wan e, her dubare dikin.

Vana gotinên bêmane û ji rastiyê dûr in. Ev 30 sal in li ortê serîhildana miletekî heye. Bi dehhezaran şehîd hene. Bi hezaran însan di zindanada ne. Bi hezaran însan li serê çiya ne.
Bi milyonan însan li pişt vê tevgerê ne.

Vê tevgerê di warên siyasî, kulturî û leşkerî da bi sedan tecrûbe, îmkan û dezgehên netewî xuliqandiye...
Bi milyona jinên kurd daketine qada xebata siyasî. Vana hemû bi xwebata van însan bûne.

Lê ev nayê wê maneyê ku dibê meriv qet PKK-ê rexne neke, helbet dibê meriv bike, lê dibê ne îtham û heqaret be.

Kesên PKK-yî nîhayet hemû zarokên me ne, gelê me ye, dibê meriv weke hêz û potansiyeleke netewî li vê tevgerê binêre. Şaş û kêmasiyên wan bi dostî, bi zimanekî siyasî bibêje, rexne bike, lê neke tevgereke di bin destê dijmin da. .

Di vî warî da dibê meriv hinekî bi ûjdan û merhamet be, hinekî cidî be. Û siyasî be...
Dewleta tirk ji kurdan ra tu partiyan ava nake, ev îdîa ne rast e û beradayî ye.

Dewleta tirk ji bo ku PKK-ê ji ortê rake tu nemaye ku li hemberî cîhanê herbê îlan bike, ji bo kuştina Ocalan û serokên PKK-ê yên din heta nuha bi milyaran pere rijandiye. Rojê bi tonan bombe bi ser gerîlla û Karayilan da dibarînin.

Ji bo ku telewîzyona wan bigrin dewlet nema zixt dan ser û bertîl kirin.
Dewlet çawa PKK-ê ava dike?
Vana çawa dibin meriv dewletê?
Gotinên wiha eyb e, li hemberî van kesan jî bêûjdanî ye.
Ev 30 sal in dewleta tirk bi hemû dem û dezgehên xwe ve, bi hemû hêza xwe ya aborî, dîplomatîk û leşkerî ve dixebite ku PKK-ê biqedîne.

Û meriv rabe ji vê hêza ra bibêje vana merivên dewletê ne pir eyb e.
Dibê meriv hinekî cidî be...

Burkay û Guçlu ne bes bûn, waye Muhsîn Kizilkaya jî xwe di bere kiriye, ew jî xwe li PKK-ê û BDP-ê radikşîne.

Yek carekê be jî van rojnamevanên fêsad û provaktor naqewitîne, nabêje de biteqize, tişt nema hûnê herin werin tim dîtinên me yên li ser PKK-ê û Oclan bipirsin, herin ji xwe karekî din bikin...

Rewş xerab xuya ye, ez hêvî dikim ku herdu alî jî zêde fersendê nedin tahrîk û fêsadiyên medya tirk û gelşên heyî mezintir nekin…

25 januari 2012

Zor gizêrê radike...

Mehmet Alî Birand, di nivîsa xwe ya îro da li ser axaftina Erdogan ya do ya li ser biryara Senatoya Fransa ya qebîlkirina komkujiya Ermeniyan radiweste û dibêje wî axaftina Erdogan îcar ecibandiye.
Bîrand dibêje, ev cara pêşîye ku Erdogan xwe wenda nake, xwînsar(sakin)hereket dike û nabeêje ewê lêxin, bikujin û ceza bikin…

Rast e, lê sebebê vê sakinî û ”xwînsariya” Erdogan heye, Erdogan ne ji kêfa, ji mecbûrî "xwînsar" hereket kir. Ji ber ku Erdogan”bivik” dît, ji ber ku Fransayê guh neda blof û gefên wî yên bêmane.

Efendî fêm kir ku ji nuha û pêda serhişkî, bêedebî, gef û tehdît, êdî ewê li zirara wî be, loma weke berxika hat rê û bû pisik û dev ji zirzopiya xwe berda.

Esas dermanê baqilkirina tirkan zor û ç o ye, gava siyasetmedarên tirk qamçî, tirsê, zorê û ço dibînin tavilê biaqil dibin, dibin pisik û tên rê.

Erdogan jî fêm kir ku bi zirzopiyê kes ji wan natirse û dev ji siyaseta xwe bernade.
Loma jî ya herî baş ew e ku sakin be, xelkê tehdît neke û weke merivên medenî hereket bike. Ne xwe ewê li zirarê derkeve.

Nuha hêviya Erdogan û hukûmetê ew e ku 60 senator li ba dadgeha bilind îtirazî biryara senatoyê bikin û belkî bi vê riyê bikanibin rê li ber qanûnîbûna biryarê bigrin.

Lê ew jî pir û pir zor e. Ji ber ku hemû senatorên li dijî biryarê bûn jî qebûl dikirin ku qetlâm bûye û Tirkiye sûcdar e. Di civînê da yek senatorekî jî eksê vê negot, negot derew e û komkujiyeke wiha nebûye. Digotin bûye lê dibê meriv biryareke wiha negre.
Loma jî dîtina 60 senatorî ewê hinekî zahmet be…

Ya herî baş û rast ew e ku tirk hemû qetlîamên ku pêşiyên wan û wan li hemberî ermeniyan, asûriyan û kurdan kirine qebûl bikin û ji vê hingedingê xelas bibin….
Ji ber ku rast e, kes buhtanan li tirkan nake…


XXX
Serokê BDP-ê Selahatîn Demirtaş, di civîna gurûba xwe ya do da derbarê komkujiya Roboskê da pirseke pir girîng ji serokwezîr Erdogan kir, got:

”Berî ku bombardûmana Qilabanê were kirin, berpirsên leşkerî weke serokwezîr li we geriyan û gava ji we ra gotin, ”gurûbeke li dora 50 kesî heye, di nav da sivîl jî hene”, te got buhayê wê çi dibe bila bibe lêxin ya na? We wiha got ya na? Ev 26 roj in hûn l...êdikolin ya jî hûn dixwazin talîmata ku we bi xwe daye bincil bikin?”

Demirtaş, pir vekirî dibêje ku emrê bombebarankirinê Erdogan bi xw daye. Ev, sedîsed rast e…
Ji xwe piştî bûyerê du rojan bêdengmana Erdogan û hukûmetê nîşan dida ku tiliya hukûmetê Erdogan rasterast di qetlîamê da heye.

Loma jî piştî qetlîamê hukûmet şeqizî serî li meselê gerand û dest bi demagojiya “lêkolînê” kir.
Lê esas ji destpêkê texmîna min(min çend caran jî nivîsî )û gelek kurdan bi vî alî da bû. Me digot miheqeq tiliyaErdogan di vê qetlîamê da heye, loma jî nizanin çi bikin û ser qetlîamê çawa bigrin…
Erdogan merivekî pir neyarê miletê kurd e, loma jî ew bi kêfxweşî dikane biryarên wiha û heta yên ji vê jî girantir bide.
Heger ne gurûb 50, lê 500, ya jî 5 hezar kes bûna jî Erdogan ewê dîsa jî bigota “buhayê wê çi dibe bila bibe lêxin...”


XXX
Sosireta giran, şerma mezin, Mehmet Emîn Dîndar û Galîp Ensarîoglu li ser navê AKP-ê qetlîama Roboskê parastin û nehîştin ku di meclîsê da li ser qetlîamê were peyivîn.

Ji bo ku di meclîsê da li ser qetlîama Roboskê were peyivandin û lêkolîn were kirin BDP-ê îro pirsnameyek da meclîsê.

Lê pirsnameya BDP-ê bi rayên parlamenterên AKP-ê û MHP-ê hat redkirin.
Ji ber ku hukûmeta AKP-ê naxwaze qetlîam were ronîkirin û berpirsiyar eşkere bibin.
Naxwazin, jiber ku berpirsiyarên qetlîamê hukûmet bi xwe ye, qetlîam bi emir û destûra wan hatiye kirin. Tu tiştekî bi şaşî û bêhemdî li ortê tuneye.

Li alî din, trajediya herî mezin li ser navê AKP-ê ne parlamenterên tirk, du parlamenterên kurd; parlamenterê Şirnexê Mehmet Emîn Dîndar û parlamenterê Diyarbekrê Galîp Ensarîoglu li dijî pêşniyara BDP-ê peyivin û xwestin pirsname neyê qebûlkirin.

Û di netîceyê da jî wisa bû, pêşniyara BDP-ê bi dengên AKP-ê û MHP-ê û helbet bi dengên hemû parlamenterên AKP-ê yên kurd hate redkirin.

Tirk tim wiha dikin, di bûyerên wiha da kêm caran tirkan derdixin hemberî kurdan, tim kurdan bera hev didin û ew jî bi kêfa xwe lê temaşe dikin.

Weke tê zanîn hakimên biryara îdama Şêx Seîd û ya Abdulah Ocalan dan jî kurd bûn….
Di vê bûyerê da jî AKP-ê wisa kiriye, ji dêlî tirkan, du kurd bera pêxîla BDP-ê dan û bi wan qetlîam dan parastin.

Û van parlamenteranan xwedêgiravî kurd in û li ser navê gelê xwe çûne wir. Lê weke tê dîtin, rebenan weke emirqûliyên Erdogan ji mecbûrî li dijî pirsnameyê derketin.
Xeberê bixwînin û şêla van herdu pepûkan bibînin….

XXX
Kurdên başûr hesabê komkujiya Helepçeyê ji qatilan pirsîn û ew ceza kirin, nuha dora kurdên bakur e, dibê em jî hesabê cînayet û komkujiyên li hemberî kurdên bakur hatine kirin ji dewleta tirk û birêvebirên wê bipirsin...
Hesabpirsîna komkujiya gundê Roboskê bira bibe destpêka vê qonaxê...

XXX
Li gorî rojnameya Le Mondê, serokkomarê Fransayê Sarkozy, ewê pêşnûmeya ku înkarkirina komkujiya ermeniyan sûc dihesibîne ku du roj berê ji alî senatoyê ve jî hate qebûkirin, di nava 15 rojan da îmze bike.

Yanî pêşnûme ewê li Fransayê bibe qanûn.
Li gorî pêşnûmeyê kesê ku li Fransayê komkujiya ermeniyan înkar bike ewê salek hefs û 45 hezar Euwro ceza bidinê.

Rojname dibêje, Sarkoyê nameyk jî ji serokwezîrê Tirkiyê Erdogan ra şandiye û gotiye navê tu miletî û tu dewletê di qanûnê da nabuhure, qanûn ji bo herkesî ye.

Tirk dixwazin pêşnûmeyê bibin Komisyona Qanûna Esasî. Ji bo vê yekî jî 60 parlamenter ya jî 60 senator lazim in. Tirkan ji nuha da dest bi xebatên lobiyê kirin, hela ka em binêrin ewê bikanibin 60 senatoran bibînin y ana…
Lê rewşa wan îcar ne baş xuya ye…

24 januari 2012

Bulent Arinç sînyala berdewamiya terorê da

Cîgirê serokwezîr Erdogan Bulent Arınç, gotiye, ” Li Tirkiyê teror heye, rêxistina terorê heye, girêdanên wê yên dîrekt û îndîrekt hene. Emê kurdan himêz bikin û li hemberî terorê jî şer bikin”

 Ev gotinên Arinç pir girîng in, ew dibêje ku ewê dev ji şer, ji terorê, ji girtin û kuştina kurdan berndin.
”Emê kurdan himêz bikin”, ne demagojiyeke nuh e, ji roja roj da ye siyasetmedarên tirk vê demagojiyê dikin.

Lê kurd maneya van gotinan êdî baş dizanin.
Hêza ku Arinç weke terorê bi nav dike 3 milon û nîv kurdên ku ray dane BDP-ê û nufûsa bi wan rayan ra ye.

Ji bo Arinç 10 milyon kurd ne kurd in, ew ”terorîst” in û dibê werin îmhakirin.
Yanî Arinç çiqasî xweşik û nermik jî bibêje, maneya gotinên wî ew e ku hukûmeta AKP-ê li hemberî kurdan ewê demeke din jî vê terora xwe bidomîne, ewê hîn gelek kesên din jî bigrin û bavêjin zindanan.

Dibêjin li Kurdistanê di zindanan da cî nemaye, loma jî bi dizî, ji bin da haziriya veguheztina girtiyan ya herêma Derya Reş dikin.

Ji bo ku bi vî hawî him dixwazin girtiyan ji Kurdistanê dûr bixin û manewiyata wan bişkînin û him jî têkiliyên girtiyan û malbatên wan qut bikin.

Mirovên bajarên Derya Reş bi piranî faşîst, nîjadperest û li dijî kurdan e. Dema malbatên girtiyan herin serdanên zarokên xwe, ewê wan nerehet û terorîze bikin.

Ji ber ku hukûmet bi viya dizane, loma jî dixwaze bi hezaran kurdên girtî bibin li bajarên herêma Derya Reş belav bikin.

Netîce, hercara ku Bulent Arinç, bi nermikayî bibêje, ”emê kurdan himêz bikin”, dibê hûn bizanibin ku ev gotinên wî ne ji xêrê ra ne, miheqeq nêteke xerab li dû heye



 XXX
Kurdperwer û welatparêzê nemir, xweşmêr û canfîdayê kurd û Kurdistanê Necmetîn Buyukkaya, di 24-01-1984-an, di rojeke weke îro da di zindana Diyarbekrê da bi destê qatil û celadên dewleta tirk hate kuştin.

Neco(Necmetîn), kadir û lîderekî kurd yê bijare û gelkî hêja yê herçar perçeyên Kurdistanê bû.
Ew milîtanekî miletê kurd yê ziravpiling bû.

Wî jiyana xwe weqfê rizgarkirina Kurdistanê û azadiya miletê kurd kiribû. Ew şoreşger û canfîdayekî profesyonel bû.

Ji ber van xusûsiyetên xwe yên bêemsal ew bûbû kelemê di çavê dijmin da.
Û loma jî qatilên dewleta tirk di zindana Diyarbekrê da ew û bi dehan ewladên kurd yên din, bi bêbextî û bi hovîtiyeke mezin qetil kirin.

Ez, vî welatparêz û kurdperwerê hêja û xweşmêrê kurd û Kurdistanê di 28-emîn salvegera şehîdbûna wî da bi hurmeteke mezin bibîr tînim….

XXX
Kurdino, hûn jî telewîzyonên tirk boykot bikin !
Heta Roj TV vedibe ezê li telewîzyonên tirk temaşe neikim. Bi dîtina min her kurdê li dijî zulmê û vê terora hukûmeta AKP-ê dibê ew jî eynî tiştî bike, heta Roj TV vedibe li telewîzyonên tirkan temaş neke.

Tirkan ev zulm û çavsorî li kîjan hêz û gurûba kurd bikira minê eynî reaksiyon nîşan bide, minê bi eynî şîdetê protesto bikira.

Ji bo min ya girîng kurd bûne, dewleta tirk li kîjan kurdî û hêza kurd zulmê û neheqiyê bike ezê li dij derkevim û piştgiriya aliyê kurd bikim...


XXX
Di artêşa tirk da di nava 23 rojan da(ji serê salê û virda ye)10 leşkerên kurd bi rengekî bi şik jiyana xwe wenda kirin.
Yanî hatin kuştin…
Berpirsiyarên leşkerî ji bo van 10 mirinan dibêjin ”qeza” û ”întîxar”.
Lê belê berpirsiyar nikanin îzah bikin, ji bo çi ev ”qeza” û ”întîxar” çima tim tên zarokên kurdan dibînin?

 Çima carê yekî tirk jî bi qezê nayê kuştin û xwe întîxar nake?
 Ecêb e, ev ”qeza” tê leşkerên kurd tenê dibîne.

 ”Întîxar” hewwetinê, ew jî bûye qedera me kurdan tenê, tirk qet xwe întîxar nakin….
Pir vekirîye, artêş a tirk weke neyar li hemû kurdan dinêre û loma jî zarokên ku dibêjin em kurd in, gava fersendê dibînin dikujin.

 Dibê partî û rêxistinên kurdan bibin taqîpçiyên vê meselê, van cînayetan bibin dadgehên der û hundur.
Ya din jî dibê êdî kurd neçin leşkeriya vê dewleta qatil, li riyên neçûnê bigerin…


XXX
Serokwezîrê Tirkiyê Erdogan, weke mudûrê nifûsê dîsa dest bi îfşakirina koka(secereya)Sarkozy kir. Berê gotibû, bavê Sarkozy li Cezaîrê qetlîam kiriye, heger Sarkozî nizanek bira here ji bavê xwe bipirse.

Nuha jî gotiye, ”kalikê Sarkozy li Selanîkê yanî li ser axa Osmaniyan ya demekê hatiye cîhanê…”
Ê yanî çi?

Li Selanîkê hatibe dinê çi ferq dike, li Stenbolê hatibe dinê çi ferq dike?
Çi têkiliya ciyê jidayikbûyina kalikê Sarkozy bi biryara Senatoya Fransayê heye?
Diyar e dixwaze bibêje Sarkozy cihû ye…

Ev ne tiştekî bi dizîye û ji xwe Sarkozy jî weke te venaşêre.
koka sarkozy diyar e, lê ya te?

Tu mahcir û donmeyê(kesê dîn guhertine)ji kîjan dînî û kîjan welatî yî?
Diya te, bavê te, kalên te ji ku ne û kînga bûn misilman?

Tu geh dibêjî tu gurcî yî, geh dibêjî weke gêrmiya gavan tevlihev î, diya te ji miletekî û bavê te jî ji minletekî din e…
Lê mistewa ev e, mal ev e, ji însanên wiha ancax gotinên wiha hasil bibin….

Him kuştin him jî kitêbên wî qedexe dikin

Piştî girtin û kuştina zindiyan, nuha jî dor hat berhemên miriyan…
Belê, nuha jî kitêbên rahmetiyê Mûsa Anter ketin ber şîpa teror û qedexekirinên  dozgerên rejîma  AKP-ê.

Serdozgerê Stenbolê bi îddîaya ku di kitêbên Mûsa Anter da propagandeya ”rêxistina terorê” tê kirin, derbarê wan da biryara berhevkirinê da.

Weke hin kurdên ”aştîxwaz” dibêjin, bi rastî jî hukûmeta AKP-ê di warê azadiya çapemenî û demokrasiyê da gavên pir mezin û pir grîng davêje(!)

Qedexekirina kitêbên rahmetiyê Mûsa Anter îspat û delîlên van gavên rejîma AKP-ê yên gelkî grîng û demokratîk e…


XXX
Di facebookê da ez nuha rastî vê gotina xweş hatim. Gotin bi tirkî bû, min ew kir kurdî.
Merivê durû weke dezgeha bazarê ye,
yên rind datîne pêşiyê,
dawî tim xerabe ye.


XXX
Dawiya dawî rejîma AKP-ê gihîşt mirazê xwe û Roj TV da girtin.
Girtina Roj TV-ê kîn û nefreta min û bi milyona kurd li hemberî hukûmeta AKP-ê ya rasîst û neyarê miletê kurd hinekî din jî mezin û kûr kir.

Tiştê hukûmeta AKP-ê dike zulm e, rasîsm e, li dijî hemû normên însanî û demokrasiyê ye.
Ji ber ku piraniya programên Roj TV-ê bi tirkî û leqeleq bû, loma jî min zêde lê temaşe nedikir. Min tenê li xeberan temaşe dikir.

Lê li gel vê jî ev girtin, ev zulm bi min zor tê, ez ji hêrsan xwe dixwim…
Lê ew çi bikin jî ewê nikanibin vî karwanî rawestînin, ev karwan miheqeq ewê bigihîje hedefa xwe, kurd van rojên tarî ewê li pey xwe bihêlin û bigihîjin azadiya xwe…
Her kurdê bi xîret û bi ûjdan dibê tu carî vê zulma AKP-ê ji bîr neke…



XXX
Ji bo piştgiriya bi Roj TV-ê ra min nuha nameyeke bi fransî ji şîrketa Eutelsatê ra faks kir. Name ji alî Faysal Dagli ve hatiye belavkirin.

Bi dîtina min her kurd dibê wê teksta bi ransaî ji şîrketa Eutelsatê ra ya faks bike ya jî mail bişûne.
Ne şert e ku meriv PKK-yî ya jî dost û dilxwazê PKK-ê be. Heta meriv dikane li dijî PKK-ê be jî, lê belê ev yek dibê nebe sebeb ku meriv li hemberî zulma dewleta tirk li wan dike bêdeng bimîne û li zorbatiya hukûmeta AKP-ê temaşa bike.

Weke kurd dibê meriv li dijî vê zulm û neheqiya li ku kurdan dikin derkeve û protesto bike.
Sê roj berê hukûmeta AKP-ê 40-50 hezar tirk ji hemû Ewrûpayê li Parîsê, li ber Senatoyê da topkirin, ji bo ku Senato biryara qetlîama ermeniyan qebûl neke.

Ez bawer nakim ku kesên ji gelek welatên Ewrûpayê çûn wir hemû AKP-yî bûn.
Ji bo kesên çûn wir ya girîng ew bû ku dewleta wan zirarê nebîne, Senatoya Fransayê qetlîama ermeniyan qebûl neke.

Loma jî însanên ji gelek fikir û dîtinên cuda ji bo prastina welat û dewleta xwe hêza xwe kirin yek û piştgiriya dewleta xwe kirin.

 Dibê kurd jî wiha bikin, kîjan gurûp û hêz dibe qet ferq nake, li hemberî êrîş û zulma dijmin dibê meriv bêdeng nemîne û alîkariya birayê xwe yê kurd bike.

Îro Roj TV-ê ye, sibe dikane telewîzyoneke kurd ya din be. Dibê meriv bi çavê bira li hemû kurdên welatparêz binêre û dema hewce be, di rojên teng da, li hemberî êrîşên neyar miheqeq alîkariya hev bike….

22 januari 2012

Komara Kurd ya Mahabadê serbilindiya miletê kurd e

Îro 66-emîn salvegera damezrandina Komara Kurdistanê ya Mehabadê ye.
66 saliya Komara Kurd ya Mahabadê li hemû kurdan pîroz be !

Komara Kurd ya Mahabadê, di 22-ê Çileyê 1946-an da li Kurdistana Îranê di bin serokatiya Qazî Mûhamed da ava bû.

Komara Mahabadê li bajarê Mahabadê li Meydana Çarçira hat îlankirin
Lê belê piştî lihevkirina Yekitiya Sovyetê û Îngilistanê, Sovyetê alîkariya xwe ji kurdan qut kir. Piştî vê, Îranê ji nû ve hêza xwe topî ser hev kir û êrîş bir ser Azebeycanê û komara kurd ya Mahabadê û komara kurd piştî 10 meh hate hilweşandin.

Piştî tecrûbeya hukûmeta Şêx Mahmûdê Berzencî ya li başûrê Kurdistanê, Komara Mahabadê ji bo kurdan tecrûbeyeke herî mezin bû. Lê ji bêtalihiya me kurdan ra Sovyetê û Îngilîzan, kurd kirin qurbana tirkan û menfaetên xwe yên maddî.

Di vekişîn û qutbûna alîkariya Sovyetê da rola dewleta tirk pir mezin e, ji bo sovyet alîkariya kurdan neke û rê bidin êrîşên Îranê, tirkan roleke pir mezin lîstin.

Jiyana Komara Mehabadê her çiqasî demek pir kin be jî, lê di vê dema kin da dîsa gelek tişt kirin.
Sêzde(13)wezîrên Komara Mahabadê hebûn.

Hukûmeta Komara Mahabadê ala netewî ya Kurdistanê hilda û artêşa komarê çêkir. Ku ev al, êdî bûye ala Kurdistanê.

Qadî Mihemed, berî têkçûn komarê û girtina xwe ”Ala Komara Mahabadê” teslîmî Mele Mistefa Barzaî kir û got, wê biparêze. Û Mele Mistefa Barzanî jî ev wesiyeta Qazî bi cî anî û ala Kurdistanê weke roniya çavê xwe parast.

Ev al nuha bi kêmanî li beşê Kurdistanê yê başûr, li asîmanê Kurdistanê hêl dibe.
Hukûmeta Komarê di warê aborî, civakî, edebî û kulturî da jî gelek gavên girîng avêt. Rojname û kovar derketin. Ji bo pêşxistina zimanê kurdî gelek hewil hat dayin û hin gavên girîng hatin avêtin.
Zimanê Kurdî weke zimanê Komarê yê resmî hate qebulkirin.
Tiyatroya kurd hat avakirin.
Yekîtiya Jinên Kurdistanê hate sazkirin.

Bi kurtî, her çiqasî temenê Komara Mehabadê kin ajot jî, lê Mahabad di her warî da dîsa jî bû navenda siyaset û rewşenbiriyê.

Piştî demeke kin, Yekîtiya Sovyetê alîkariya ku dida Qazî Mihemed qut kir û hêzên Sovyetê di 9-ê gulanê da paşda vekişiyan û xwestin ku Qazî Mihemed jî Kurdstanê terk bike û here îltîcayê Sovyetê bike.

Lê Qazî Mihemed ev yek red kir û got ez tu carî welatê xwe û gelê xwe terk nakim.
Di 16-ê mijdara 1946-an da(16/11-46) hêzên artêşa Îranê berê ketin paytexta Azerbaycanê Tebrîzê û dû ra jî berê xwe dan Mehabadê.

Û di 17-ê di kanuna 1946-an da(17/12-46) jî bi alîkariya îngilîzan ketin Mahabadê û Komara Kurdistanê ya Mehabadê hilweşandin.

Û di 31-ê adara 1947-an da jî Qazî Mihemed, serokwezîr Hecî Babe Şêx, wezîrê parastinê Seyfî Qazî li Meydana ku Komar lê hatibû avakirn bi darde kirin.

Qazî Mihemed, li Meydana Çarçira di merasîma avakirina Komara Kurdistanê da wiha sond xwaribû:

”Bi mezinahiya navê Xwedê, bi rûmeta Qurana Kerîm, li ser welat û ala xwe ez sond diwxim ku ezê heta dilopa dawî ya xwîna xwe û nefesa xwe ya dawî, bi can û malê xwe di rêya azadiyê da, ji bo ku alên me li asîmanan pêl bidin têbikoşim.”

Û bi rastî jî Qaziyê nemir sadiqê sonda xwe ma û ji bo ku ala kurd li asîmanên Kurdistanê hêl bibe canê xwe feda kir.
Bira ciyê wî û hemû şehîdên kurd û Kurdistanê behişt be.